ஓம் சுவாமி

அருள் பற்றிய ஒரு கதை

தெய்வ அருளானது உங்களது மென்மையான இதயத்தைச் சிப்பியானது தனக்குள் மறைந்து குடியிருக்கும் உயிர்களைக் காப்பது போல் பாதுகாக்கிறது. இயற்கைக்கென்று ஒரு வழி உள்ளது.

ஒருநாள் நான், சுவாமி ராகவானந்தாவிடம், நான் பொதுவாக அவரை ரகு சுவாமி என்று அழைப்பேன்(நான் அறிந்த சீடர்களுள் மிகவும் விசுவாசமுள்ள சீடர், உத்வேகம் மற்றும் பற்றின்மையுடனானவர்), எனது வலைப்பதிவில் அவரது கதைகளுள் ஒன்றைப் பகிர்ந்து கொள்ள முடியுமா என்று கேட்டேன். நம்பிக்கை மற்றும் கருணை, எளிமை மற்றும் அறநெறி பற்றியதான அழகான ஒரு கதை. ஒரு பரந்த புன்னகையுடன் அவர் உடனடியாக ஒப்புக் கொண்டார். என்னுடைய வாழ்க்கைக் குறிப்பை (“இப் ட்ரூத் பி டோல்ட்” – If Truth Be Told – என்ற ஆங்கிலப் புத்தகம்) நீங்கள் படித்திருந்தால், உங்களுக்கு ஏற்கனவே ரகு சுவாமியைத் தெரிந்திருக்கும். நான் இமாலயக் காடுகளில் தியானம் செய்த போது என்னைக் கவனித்துக் கொண்ட பிரதீப் பிரம்மச்சாரிதான் இவர். கிட்டத்தட்ட 33 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ரகு சுவாமி, 7 வயதாக இருந்த…read more

துயரத்தின் போக்கு

துயரத்திற்கு, அதற்கென்று ஒரு சொந்த வாழ்க்கை உள்ளது. ஒரு நதி அதன் போக்கில் ஒரு வழித்தடத்தை அமைத்துக் கொள்வது போல் துயரமும், வாழ்க்கைக் கடலில் கலக்கும் முன் பாய்ந்தோட வேண்டும்.

புத்தர் ஞானம் அடைந்த பின்னர் அவரது குடும்பத்தினரைச் சந்திக்கச் சென்ற போது, அவருக்கு ஒரு ராஜோபசாரமான வரவேற்பு வழங்கப்பட்டது என்று கூறினார்கள். புத்தர் முன்னாளில் இளவரசராக இருந்ததைப் போல், அவரது தந்தையான ராஜா அவரை இப்பொழுதும் நடத்தினார். அமைச்சர்கள் மற்றும் அரச குடும்பத்தின் உறுப்பினர்கள் அவரை மிகவும் பயபக்தியோடு வரவேற்றனர். அவருடைய சொந்த மகன், இராகுலா, ஓடிவந்து அவரை இறுக்கமாகக் கட்டி அணைத்துக் கொண்டான். ஏழு ஆண்டுகளாக அவன் தனது தந்தையைப் பற்றி நிறையக் கேள்விப்பட்டிருந்தான் மற்றும் எதிர்பார்ப்போடு அவரைப் பார்க்கக் காத்திருந்தான். போதிசத்துவரின் மனைவி எஸோதராவைப் பற்றிய ரஞ்சனி ஒபேய்சேகேரேவின் இலக்கியத்தின் ஒரு காட்சியிலிருந்து நான் தொடர்கிறேன்: எஸோதரா, இராகுலாவின் தாய் அங்கு வரவில்லை. ராஜா அவளைக் கூப்பிட்டு அனுப்பினார். ஆனால் அவள், “நிச்சயமாக நான் அந்த மதிப்புக்குத் தகுதியானவளாக இருந்தால், சித்தார்த்தரே என்னை வந்து…read more

1